 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
|
Gedichten over sterven |
| Hier vind u een verzameling van gedichten over sterven en het stervensproces. |
| Nieuw Nieuw | Gedichtenbundel Ellen: Omarm het leven: spirituele gedichten, bestellen, klik hier | |
 | ||
| Ik geef in liefde mijn lichaam terug... | 23 augustus 2008 |
| Weet mijn lief... | 1 november 2007 |
| Speciaal voor jou!! | 6 november 2006 |
| Ik geef me over... | 7 november 2005 |
| Ik leef .... | 1 november 2004 |
| Alleen op reis | 1 november 2004 |
| Een nieuw begin | 3 november 2003 |
| De reis | 4 november 2002 |
 Ik geef in liefde mijn lichaam terug.... Ik geef in liefde mijn lichaam terug aan moeder aarde Al wat ik hier achterlaat is niet van wezenlijke waarde Ik mocht hier zijn om te groeien en te leren Maar mijn tijd is gekomen om weer naar huis terug te keren Lieve familie en vrienden blijf niet hangen in je tranen van verdriet Liefde zal het gemis gaan helen, verdriet doet dat niet Verbind je maar met mij in tijden van verdriet en nood Mijn liefde voor jullie is en blijft onmetelijk groot Ik vlieg van je weg maar in mijn gevoel laat ik je niet gaan Ik ben dichterbij dan ooit, al lijk ik nu zo ver hier vandaan Verbind je in liefde dan kan ik sneller reizen dan het geluid en het licht Ik zal je roepen horen en je zult me zien met je ogen dicht Ik geef me nu over en laat me verder leiden Naar het land van liefde waar geen lijden is en geen strijden Naar een wereld vederlicht en o zo wonderschoon Dat zal vanaf nu mijn wereld zijn waar ik woon Mijn stem zal misschien in de loop der tijden gaan vervagen Maar toch zal ik voor jou hoorbaar zijn op moeilijke dagen Je zult me in je hart kunnen horen en je moet weten Dood ben ik pas als je me echt bent vergeten Weet dat ik me vrij voel als een vogel in een lucht zo blauw En weet, mijn liefde blijft onmetelijk groot voor jou Ellen Sombroek, 23 augustus 2008  Weet mijn lief........ Weet mijn lief ik ben nu van je weg maar de liefde tussen ons zal nooit vergaan Ik zal dichterbij dan ooit zijn, ook al lijk ik misschien heel ver bij jou vandaan Wanneer je de ogen sluit, zul je me zien en wanneer je stil bent zul je me horen Mijn stem zal vervagen, mijn lichaam zal vergaan maar de liefde tussen ons gaat nooit verloren Weet mijn lief, het aardse leven is slechts een ademzucht in de tijd De aardse les is leren omgaan met loslaten in liefde en vergankelijkheid Ik weet nu, niets is blijvend wat behoort bij de materie van moeder aarde Alleen bewust zijn en leven naar wie je werkelijk bent is van wezenlijke waarde Weet mijn lief, dat de dood door de eeuwen heen heel veel angst heeft gegeven Maar voel eens diep vanbinnen, zijn velen al niet dood tijdens het aardse leven Afscheid nemen doe je iedere dag , ja zelfs ieder moment weer Want dat wat ooit geweest is komt nooit meer terug en dat doet onmetelijk zeer Maar mijn lief, blijf niet vasthouden aan de herinneringen die ik achterliet Leef je leven, voel de liefde die je pijn zal helen, blijf niet hangen in verdriet Weet wanneer jij je met mij verbindt in tijden van eenzaamheid, verdriet en nood Je mij voelt en weet dat ik het ben, want de liefde voor jou is onmetelijk groot Weet dat mijn lief…… Ellen Sombroek, 1 november 2007 Terug |
 "Speciaal voor jou....." Dit is een gedicht speciaal voor jou Omdat ik zoveel van je hou Ik ben er nog steeds, ondanks dat je me niet meer ziet Droog toch je tranen, voel mijn liefde, dan treur je niet Je kunt me in mijn nieuwe leven altijd vinden Door je met je hart met mij te verbinden Ik ben niet ver, al lijkt de afstand misschien groot Er is een eeuwig leven, er is geen dood Ik ben niet ver maar juist heel dichtbij liefde is grenzeloos en blijft bestaan tussen jou en mij Weet dat jouw verdriet mij intens raakt Wanneer jij de afstand groter maakt Ik voel jouw gemis, ik voel je eenzaamheid Maar ik sta aan je zijde om je te troosten voor altijd In vreugde en verdriet zal ik naast je staan Maar hou me niet vast, laat me vrij, laat me gaan Ik heb op aarde veel mogen ervaren, en veel mogen leren Maar mijn tijd was gekomen om terug te keren Nu lijkt ons samenzijn verstoord Maar weet dat je in de stilte mijn stem luid en duidelijk hoort Geniet van het leven ieder moment Dan voel ik vreugde, wanneer jij gelukkig bent Wees niet bezig met gisteren en morgen In het moment van nu daar is de sleutel verborgen Dan zul je leven in vrede en niet om mijn heengaan lijden Wat met liefde is gezegend kun je nooit meer scheiden De aarde verlaten is onvermijdelijk en de kloof lijkt groot Maar er is enkel leven, er is geen dood Daarom dit gedicht speciaal voor jou Omdat ik zoveel van je hou Voor altijd!!!!! Ellen Sombroek, 6 november 2006 Terug  Ik geef me over...... Het ene moment voel ik nog pijn Het volgende moment voel ik me zweven Ik weet dat ik dood zou moeten zijn Maar ik ben er nog, geheel bewust, en ik voel enkel leven Ik voel me zweven en zie alles om me heen stralen Ik suis steeds verder en zie dat alles om me heen een prachtig licht verbreid Ik voel de warmte van hen die mij verwachten en me komen halen Ik voel de onbaatzuchtige liefde met een overweldigende intensiteit Ik voel me één met het licht, ik voel me er totaal in opgenomen Ik voel me één met ieder wezen en met alles om me heen Het licht omhult mij totaal, omhult mij volkomen Ik voel me verbonden en met alles één Het lijkt allemaal heel snel te gaan maar toch is er geen tijd Ik beweeg me voort, maar weet echt niet meer hoe lang Alleen dit ene ogenblik is voelbaar voor mij in de eeuwigheid Ik voel me veilig, voel me vredig en ben niet meer bang Ik voel in me zelf: dood nu WEET ik wie je bent Een overweldigende liefde die alles heelt en alles kan genezen Die weer mijn ware goddelijke vonk herkent En mij weer totaal verbind met mijn innerlijke wezen Plots is daar die stilte, het voelt heel leeg, het voelt heel, het voel fijn Maar in die stilte ben ik me toch van alles en van iedereen bewust Alles is in dit ene moment omsloten, een allesomvattende liefde, zuiver en rein Ik voel innerlijke vrede en een diepe rust Ik leef!! Ellen Sombroek, 7 november 2005 Terug  Ik Leef...... Lieve schat, stop toch met dat stille verdriet Ik ben niet dood, dat ben ik niet Je zult me overal kunnen vinden Wanneer je je weer met je hart kunt verbinden Het leven op aarde is wel voorbij Maar nu ben ik gelukkig, ik voel me vrij Ik kan je zien en horen, iedere dag Ik zie al jouw tranen en ik zie je lach Ik zie de vreugde, maar ook het verdriet Omdat je het gevoel hebt dat ik je zomaar achterliet Maar verbind je met mij, dan weet je dat ik er altijd zal zijn Ik ben er om jouw tranen te drogen van eenzaamheid en van pijn Ik zal je met mijn liefde de weg naar binnen wijzen Zal altijd aan je zijde staan, bij al jouw aardse reizen Ik zal er zijn, wanneer je ook naar huis terug zult keren Maar eerst mag je op aarde nog je lessen leren Maar laat mij los lieverd, laat me gaan Want de liefde die er tussen ons is zal altijd blijven bestaan Schep weer de vreugde die het leven zelf je zal geven Dan ben ik niet meer dood, maar blijf ik deel van jouw leven Dan ben ik deel van jou bestaan Ik laat je weten dat ik niet ben doodgegaan Lieve schat, voel nu mijn liefde en laat gaan je verdriet Ik ben niet dood, dat ben ik niet!! 1 november 2004, Ellen Sombroek Terug  Alleen op reis Ik ga op reis, zonder bagage en helemaal alleen Ik ga op reis, al weet ik alleen nog niet waar heen Achter mij voel ik het grote verdriet Van al diegenen die ik achterliet En nu sta ik voor de brug, de scheiding met het nieuwe land De brug, de schakel met de overkant Regenbogen kleuren de hemel als poorten die me met vreugde onthalen Het licht komt me tegemoet en alles lijkt te stralen Toch voel ik nog twijfel of ik de brug zal overgaan De brug de schakel met mijn nieuwe bestaan Maar ik voel in mijn hart dat ik me totaal mag overgeven Door vol vertrouwen de brug over te gaan op weg naar mijn nieuwe leven En op het moment dat ik me helemaal overgeef Lijkt het wel alsof ik zweef Ik voel de warmte en de liefde aan de overkant Velen zie ik wachten en reiken mij in liefde al de hand Ik zie het witte licht dat in de verte schijnt En ik voel dat alle angst in mij verdwijnt Ik voel de liefde en de warmte die mij omringen diep van binnen Vol vertrouwen ga ik aan mijn nieuwe leven beginnen 1 november 2004, Ellen Sombroek Terug  "Een nieuw begin" Sterven op aarde is niet het einde Het is slechts de overgang naar een nieuw bestaan Het is het loslaten van de aardse materie En het loslaten van het lichaam als we overgaan Sterven op aarde is niet het einde Want het leven is een oneindig proces Het sterven is een tijdelijke illusie Wat hoort bij het menszijn als levensles Sterven op aarde is niet het einde Het is een proces van loslaten en onthechten Wat vraagt om acceptatie en aanvaarding van het nu In plaats van een innerlijke strijd en een innerlijk vechten Sterven op aarde is niet het einde Het is het tijdelijk afscheid, een totaal overgeven Het vraagt om overgave, om zonder angst met de stroom mee te voeren Angst voor de dood is angst om waarlijk te leven Sterven op aarde is niet het einde Van de liefde die op aarde ooit heeft bestaan Liefde IS en zal in verbinding eeuwig voelbaar blijven Liefde IS en kan nooit overgaan Sterven op aarde is geen einde maar een nieuw begin Weet dat in de liefde niemand is “verloren” Bij iedere dierbare die overgaat naar gene zijde Blijft de liefde bestaan en wordt een nieuwe herinnering geboren Ellen Sombroek, 3 november 2003 Terug  "De reis" De reis die we momenteel op aarde maken is zwaar Daarom is het zo belangrijk om te delen en uit te wisselen met elkaar Af en toe lijkt het zo zwaar dat gij wel zoud willen stoppen met leren En velen willen zelfs zo nu en dan het pad van groei de rug toe keren Maar lieve mensen vele ervaringen op aarde zijn nu zo intens Omdat alles gezuiverd moet worden op uw reis naar kosmisch mens Vele veranderingen zijn er nu al op de aarde gaande Hoe zijd gij hierin aanwezig, houdt ge uzelve nog staande Weet dat ge door het beleven en ervaren van de dualiteit Bezig bent met het opbouwen van uw eigen identiteit En wanneer gij groeit in de geest groeit langzaam het verlangen Uw eigen weg van binnenuit te ontvangen Dan is de tijd van spiegelen aan anderen voorbij En leert ge weer op uzelf te vertrouwen en bent ge vrij Dan zijd gij van niets en niemand meer afhankelijk Want weet dat het leven immer stroomt, alles is vergankelijk Niets op aarde zal blijvend zijn, steeds zal alles om u heen veranderen Leer daarom op uzelf te vertrouwen en niet meer op anderen U zult de tegenstellingen de komende tijd sterk gaan ervaren om u heen Doch weet dat gij geleid wordt, gij staat nimmer alleen Weet dat ook gij eens alles zult achterlaten op de aarde Alleen de liefde die gij hebt gezaaid is dan nog van waarde Een boom is niet verdrietig wanneer hij zich van zijn bladeren ontdoet Hij geeft zich over aan de wisseling van seizoenen en weet het is goed De boom vertrouwt op de kringloop van het leven En weet dat de gevallen blaadjes voeding aan de boom zullen geven Zodat hij nog groter en krachtiger tevoorschijn zal komen Wanneer er in de lente nieuwe knoppen verschijnen aan de bomen Dan houdt hij weer fier en krachtig zijn takken opgericht Om warmte te ontvangen van het zonnelicht Stevig geworteld, vol kracht en zonder naar het waarom te vragen Zal hij opnieuw, vol overgave zijn vruchten dragen Ellen Sombroek, 4 november 2002 Terug |
Lichtcirkel