 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
|
Gedichten door gasten geschreven |
| Hier vind u een collectie van gedichten die zijn ingezonden door gasten. |
|
Karel D. Jongepier: Gedichten: "oh, aarde" Ruud Schouten: Gedichten: "moederhand" en "vriendschap". Willy Ruijter Gedichten: "vleugels" en "Wie we in wezen zijn". Harry Jekkers Gedichten: "Ik hou van mij" |
 "oh, aarde" Oh, aarde, die aanblik in schitterend blauw, bewegend in duizenden schakeringen over je wateren, je tooiend als een kosmische vrouw. Oh, aarde, jouw prachtige luchten, waarin ik diepstarend bewust van mijn menselijke zuchten, jouw troostend en opbeurend spel van lucht en wolken, waarin jij mij en ik jou ons eigen verhaal vertel. Oh, aarde, nog wuiven jouw bossen, jouw liefde mij tegemoet, ook al zie ik dat onwetenden jou kwetsen. Ik wil niet huilen, doch versterken mijn moed, omdat ik niet wil dat jouw kleuren verfletsen. Oh, aarde, wij velen voelen jouw pijn, jouw lijden, jouw zorg, omdat de onwetenden aan het uitbuiten zijn. Maar weet dan, oh aarde, dat wij bewust van jouw wezen, nooit een beperking van jouw overvloed hadden te vrezen Oh, aarde, wat rest er nog aan tijd, waarin jij jr zult roeren, om straks als Godin met groot festijn ons naar een status van nieuw licht te voeren Oh, aarde, wees mild voor hen die toch onwetend blijven, onbewust van hun kosmisch zijn. Verblind door valse schittering van geld en macht, is het aan ons wij die bewust in kracht - jouw steeds vereren, om in een overgave van wederzijdse liefde te mogen verkeren. Oh, aarde, wanneer jij straks jouw blinkend profiel laat zien, in zalm en vermiljoen, waarin wij willen incarneren, dan sterken wij ons kracht om - NU - nu het nog kan BEWUSTZIJN te creeren..... 30 mei 2008, Karel D. Jongepier, Veendam Terug  "mijn moederhand" Hoe kan ik ooit vertellen wat die hand betekende, Een hand die beschermde, die streek door mijn haar. De hand die verwarmde, vertelde wat goed was, Uw hand die hield zoveel bij elkaar. Mijn moedershand die ik zo vaak vasthield, Die als ik zou vallen zorgde dat ik bleef staan. De hand die mij stuurde door het leven, De vingers die wezen waar of ik moest gaan. Een hand die zwaaide als ik wegging, Die wenkte als ik binnenkwam, Me soms verwende of corrigeerde, Maar het altijd voor mij opnam. Hand in hand gingen we toen ik klein was, Hou goed vast blijf dicht bij mij. Die hand heeft mij nooit losgelaten, Gaf blind vertrouwen, hoorde erbij. Mijn moederhand die blijft verbonden, Bedankt voor die lieve warme band. En voor alles wat we samen hadden, Vooral die warme moederhand. Ruud Schouten. Terug  "Vriendschap" Vriendschap valt niet uit te leggen, Vriendschap bindt zich niet aan tijd. Op echte vrienden kun je bouwen, In tijden van onzekerheid. Echte vrienden kun je zeggen, Wat er binnen in je leeft. Geheimen kun je samen delen Hij die altijd om je geeft. Echte vrienden staan er altijd, Geeft een heel vertrouwd gevoel. Blik van wederzijds vertrouwen, Weet precies wat jij bedoel. Echte vrienden ga je missen, Als je ze heel lang niet ziet. Maar ze blijven altijd komen, Vergeten doen ze jou ook niet. Vriendschap valt niet uit te leggen, Is onschatbaar kapitaal. Echte vriendschap is gesmeed van, ‘s werelds aller sterkste staal. Ruud Schouten Terug  "Vleugels" De grauwsluier van mijn verleden beweegt zich zachtjes richting Zon draait zich nog eenmaal naar me om en glimlacht veelbetekenend Kaal en onbeholpen blijf ik achter en kijk haar na mijn lichaam moe, smachtend naar rust terwijl ik niet merk, dat die me al kust De volgende uitdaging kijkt verlangend naar me uit hoewel nog niet in staat tot bewegen na deze Goddelijke Zegen Intussen diep van binnen een dans van blijdschap en verdriet een tweeluik, ieder met haar eigen waarde ieder zingt haar eigen lied Eindelijk durfde ik vliegen gestuwd door een enorme kracht liet ik mijn vleugels de teugels weg van de nacht. Willy. Terug  "Wie we in wezen zijn" Zodra mijn vuur weer ging vlammen een schouwspel van nieuwe energie ging mijn hart meteen verlangen naar diegene die ik nu voor me zie Een onaanraakbaar stukje mij een ruimte, niet te bevatten een vreugde, die dansend tot mij komt onopgemerkte schatten Ik wist van het bestaan ervan maar kon 't niet beleven iets dat ver was weggestopt Is me nu teruggegeven tranen van vreugde en verdriet ach, 't is om 't even 't zijn emoties, meer is 't niet een instrument, de mens gegeven Veel groter en de kern van Al is wie we in wezen zijn daar is geen ik, daar is geen jij daar is geen enkele pijn De "grote Moeder" in onszelf wie had dat ooit gedacht nooit meer zoeken in den vreemde want van binnen, daar is 't zacht. Willy Terug  "Ik hou van mij" IK HOU VAN MIJ (Harrie Jekkers) Ik hou van mij hoor je nooit zingen. Ik hou van mij wordt nooit gezegd. Maar ik hou van mij ga ik toch zingen. Want ik hou van mij, van mij alleen en ik meen het echt. Ik hou van mij, want ik ben te vertrouwen. Ik hou van mij, van mij kan ik op aan. Ik hou van mij, op mij kan ik tenminste bouwen. Ik hou van mij en ik laat mij nooit meer gaan. Ik blijf mij en niet voor even. Ik blijf bij mJj voor eeuwig en altijd. Ben zelfs bereid mijn leven voor mezelf te geven. Ik blijf bij mij totdat de dood mij scheidt Ik hou van jou zeg ik soms ook wel. Ik hou van jou schat en ik meen het echt. Maar ik hou van jou zeg ik alleen maar voor de spiegel. Zo komt ik hou van jou weer bij mezelf terecht. Ik hou van mij, van mij, van mij en van geen ander. Want ik ben verreweg de leukste die ik ken. Ik hoef rt\f:"Z~lf zonodig ook voor mij niet te veranderen. Ik blijf bij mij mezelf, gewoon zoals Îk ben. Want ik hou van jou betekent meestal. Schat hier heb je mijn problemen los maar op. Leef in een hel en verwacht van jou de hemel. Je geeft de hel weg, dank je wel zeg, rot lekker op. Want houwen van een ander. Dat heb jij alleen maar nodig~ Omdat je,hiet genoeg kan houden van jezelf. Hou van jou joh, maak de ander overbodig. Ware liefde, geloof me, begint altijd bij jezelf. Want ik hou van jou is niet de sleutel tot de ander. Maar ik hou van mij, al klinkt het bot en slecht. Want wie van zichzelf houdt. Die geeft pas echt iets kostbaars. Als-je ik hou van je tegen een ander zegt. Terug |
Lichtcirkel