"Ja", zei een innerlijke stem, "dat had ook gekund. Gewoon thuis, jezelf afstemmen op de stilte en dan WEET je alle antwoorden zelf en heb je niemand anders meer nodig".

Ik schrok van dit antwoord, maar iets in mij maakte toch dat ik mij voor de allereerste keer ECHT ging afstemmen op mezelf. Geweldige ervaring was dit. Ik merkte voor het eerst dat als ik iets vroeg, als vanzelf het antwoord in me op kwam, maar ook het woord "lichtcirkel". Het was een woord waar ik nog nooit aan had gedacht, maar ook de terugreis bleef dit woord maar in mijn gedachten.

Ik was ontzettend blij dat ik toch naar die vriend gegaan was. Ik was door mezelf en de stilte een stuk "wijzer" geworden.Toen ik thuis kwam belde een vriendin van me op. Weet je al waarom je dat gevoel hebt, vroeg ze. En ik vertelde het verhaal en dat ik heel sterk vanuit mezelf het woord "lichtcirkel" had gekregen.

Uiteindelijk koos ik gewoon een datum en een zaal en ik voelde: je wordt geleid, laat het maar gewoon gebeuren. 5 mensen waren er die avond aanwezig. Het was die avond alsof er iets in me openging. Een gevoel van blijdschap, een gevoel van vervulling, een gevoel van WETEN, dat dit was wat ik wilde doen. Vlak voor de allereerste avond begon, stroomde er als vanzelf een gedichtje door me heen, wat ik even snel had opgeschreven. Het bleek het gezamenlijke thema te zijn, waar de hele groep nog mee worstelde op dat moment. Het was een avond waarin ik voor het eerst de sterke kracht van verbinding heb gevoeld, verbinding met mezelf, verbinding met de groep, een gevoel van all-één zijn. Een avond voor mij om nooit te vergeten.

Waarin de verbinding met jezelf centraal staat, als ook het delen en uitwisselen van gevoelens en ervaringen met elkaar in deze belangrijke tijd van transformatie.