Zoals we hier bij elkaar zijn, zijn we allemaal lichtwezens. We zijn in ons diepste wezen allemaal al heel.
Door het proces van de dualiteit wat we hier op aarde moeten doorleven, en door alle lessen die we allemaal
moeten leren, kan het lijken alsof wij niet heel zijn.
Toen we er zelf voor gekozen hebben uit de eenheid te
stappen, waarin alles veilig was, vertrouwd was, goed zoals het was, om de reis door de dualiteit te gaan maken,
heeft het ons allemaal een diepe pijn gegeven. Een diepe pijn van verscheurd worden, van afgescheiden zijn
van de bron en deze diepe gevoelens van afgescheidenheid en eenzaamheid zijn nog steeds diep in ons aanwezig,
diep in ons verankerd en dat maakt dat we op zoek zijn.
Op zoek zijn naar ons ware zelf. Het kan voelen als
een innerlijke onrust, naar een gevoel jezelf niet thuis te voelen in je eigen wezen. Alsof er iets mist in
jezelf.
En dus zoeken we het nog steeds voor een groot gedeelte in de buitenwereld. We zoeken bij vrienden, familie,
kinderen, naar bevestiging, liefde, geluk, zelfvertrouwen, veiligheid, noem maar op. Maar dit is allemaal maar
een tijdelijke oplossing, een tijdelijke vervulling van iets veel diepers. Maar stap voor stap gaan we onszelf
weer herkennen. Langzaam maar zeker gaan we weer het licht in onszelf en de mensen zien.
We gaan weer ontdekken dat we contact kunnen maken met een diep stuk in onszelf wat we waren vergeten dat we
dat in ons hebben. Om onszelf te leren kennen hadden we spiegels nodig. In de ander herkenden we de diepe pijn
die in onszelf zit. En door bezig te zijn met de pijn van de ander, hoopten we erkenning, liefde, geborgenheid
te krijgen en zo vergaten we voor een moment onze eigen diepe pijn. Maar zodra je iets verlangt van de
buitenwereld is er afhankelijkheid. Laag voor laag mochten we iedere afhankelijkheid buiten onszelf gaan
herkennen en stap voor stap worden nu al deze lagen zichtbaar en gaan we ze afpellen tot we weer bij onze
eigen kern komen.
En door de spiegel die een ander ons heeft voorgehouden en nog steeds voorhoud, leven na leven, door te helen,
te transformeren, te doorleven, en het ervaren van alle tegenstellingen die er op de aarde mogelijk zijn, gaan
we van de dualiteit, van de strijd weer terug naar de eenheid, maar nu gaan we terug naar een eenheid met
bewustzijn.
We gaan weer contact maken met ons diepste zelf. Met onze grote ik, die niet meer is verbonden met de
persoonlijkheid, maar die is verbonden met de goddelijke vlam in onszelf. We hebben altijd buiten onszelf
moeten zoeken naar vervulling, naar verbinding, naar liefde, omdat dat nu eenmaal het proces is van dualiteit,
maar de tijd is aangebroken, dat we de vervulling, de liefde en de verbinding weer in onszelf kunnen gaan zien.
We gaan zien dat alles wat we nodig hebben, al in ons is.
Het proces van heel worden is een intensief proces. En de heling vind ook plaats op verschillende niveaus in
onszelf. Ziekte ontstaat voornamelijk door de onbewuste emotionele laag en uit zich dan in de fysieke laag.
Overtuigingen die zich vastzetten spelen hierin een grote rol. Emotionele en geestelijk weerstanden maken dat
blokkades zich gaan vastzetten in de materie. De meeste mensen negeren de signalen en bestrijden deze enkel
maar. Zoeken naar iets of iemand buiten jezelf die het ogenschijnlijk kan helen. Waardoor je niet bij de
diepere laag komt.
Wanneer iemand weer een diep contact gaat krijgen met zijn diepste wezen, geeft dit grote
innerlijke veranderingen. Behoeftes, vriendschappen, relaties, werk, religie, alles wat als een schijnbare
zekerheid bestond in je leven, kan anders worden. En je moet ook weten dat ieder mens uiteindelijk alleen
zichzelf kan genezen. Iemand zal contact moeten gaan maken met zijn eigen diepste kern, met de eigen diepste
innerlijke behoeften, met zijn eigen diepe innerlijke pijn. Een eenzaam proces, die helaas vaak ten diepste
gedeeld kan worden met de buitenwereld, omdat iemand vaak niet de beweegredenen kent van de ander, het
helingsproces doorleeft van de ander.
De werkelijke vervulling ligt in het delen en helen van je diepste gevoelens als onafhankelijke zielen,
als unieke mensen die ieder op zijn eigen manier ervaringen opdoen en de rijkdom van alles wat je hebt
geleerd met elkaar deelt. En niet in het helen van de diepe trauma’s en innerlijke wonden en gevoelens
van elkaar.
Je hoeft daar geen moeilijke opleidingen voor te volgen. De enige weg om werkelijk contact te maken met die
diepste kern is de weg van de stilte. Daarin ligt de kracht. De oerkracht die gaat maken dat we weer verbonden
zijn met onze eigen goddelijkheid. De innerlijke kracht van het weten. En wanneer je in deze stilte komt, zul
je merken dat alle emoties, alle angsten, alle pijn er niet zijn. Wanneer je het denken toelaat, kies jij
ervoor weer verbinding te maken met die angsten en emoties die in het hier en nu, in de stilte niet aanwezig
hoeven zijn.
Het gaat erom dat jij ten diepste deze transformatie wilt toelaten. Steeds weer zullen die zaken op je pad
komen die maken dat je kunt groeien in bewustzijn. Steeds weer krijg je nieuwe ervaringen, steeds weer op een
dieper nivo. Ieder deel in jouw moet weer heel worden tot op het aller diepste nivo.
Wanneer je naar iemand toe gaat waarvan je verwacht of hoopt dat hij of zij jou kan helpen, inzicht kan geven,
moet je je ervan bewust zijn dat jij degene bent die het werk zal moeten verzetten.
De ander kan jou de ruimte geven om in jezelf te gaan kijken doordat diegene misschien het proces al heeft
doorleefd en helderheid heeft gekregen in een situatie waar jij nog middenin zit. Je kunt ervaringen delen
en uitwisselen, luisteren, dingen aangereikt krijgen, waarvan jij moet voelen of het wel jouw weg is en bij
je past, maar jij bent degene die jezelf zal moeten transformeren. Soms ook mag je ervaren wat de konsekwenties
zijn van je eigen keuzes. Het uitwisselen en delen kan een groot helend effect hebben. Maar jij bent degene
die de veranderingen in jezelf toelaat. De ander kan er voor je zijn, maar jij zult de verantwoordelijkheid
moeten leren nemen voor alles wat er in je leven verschijnt, wetend dat jouw hart vraagt om licht op een
bepaald stuk in jezelf. Diep in jezelf ligt de oplossing voor alle vragen die je hebt.
Wanneer je hulp wilt zoeken bij iemand dan zal de hulpverlener gaan kijken in jouw energieveld. Wanneer je
naar iemand toegaat die werkelijk vanuit zijn hart de ander wil helpen, zal degene die om hulp komt, gaan
voelen dat datgene wat wordt aanreikt, wordt gedragen door het diepste wezen van degene die hulp geeft.
Degene die dan om hulp komt wordt dan aangeraakt door de liefdeskracht of de liefdestrilling van de
hulpverlener. Hij voelt wie je werkelijk bent en dat datgene wat wordt aangereikt gedragen wordt door
de liefdesenergie, waardoor er ruimte ontstaat in het energieveld, er gebeurt op energie nivo is bij
degene die voor hulp komt, er komt als het ware een soort opening, een soort kracht, waardoor hij
gevoelig wordt en contact kan maken met die stukken die door de hulpverlener al zijn geheeld of ervaren,
degene die om hulp komt kan dan contact gaan maken met zijn eigen heelheid die al aanwezig is in zijn
diepste kern. Liefdeskracht versterkt en wordt gevoed door de liefde die je aan jezelf geeft. Wat je
jezelf geeft komt versterkt naar je terug.
Je moet je realiseren dat je alleen geraakt wordt door iets uit de buitenwereld als het niet klopt met
je eigen innerlijke beleving. Belangrijk is dan ook dat je mag gaan zien, dat iedereen de ander ziet vanuit
zijn eigen belevingswereld. Vanuit zijn eigen groei, vanuit zijn eigen bewustzijn, en dat wanneer iemand jou
aanraakt in pijn, dit is omdat jij het anders voelt. Je voelt dat het niet klopt met jouw beleving. Je wordt
boos als je dan jouw wereld gaat zien door de ogen van de ander en de ander wilt overhalen tot jouw beleving.
Maar geef die ander de ruimte om zijn eigen beleving te ervaren. Hoe beperkt deze misschien ook in jouw ogen
is…..ervaar het niet als een oordeel over jou maar zie het als signalen die de persoon zelf ontvangt wanneer
hij zou kijken naar zijn eigen waarneming.
Je kunt dus alleen jezelf helen. Er hoeven geen moeilijke technieken toegepast te worden, er hoeven geen
hulpmiddelen te worden gebruikt, de ademhaling, het moment van nu en het voelen zijn de hulpstukken in de
nieuwe tijd. Het vraagt van de hulpverlener om verbinding met het werkelijke zijn van de ander en met dat
wat er is. Eenvoud is kracht. Wanneer het moeilijk zou zijn, zou niet iedereen zichzelf kunnen helen. Liefde
is de bron van alle heling.
Werkelijke verbondenheid met je diepste wezen, het werkelijk zijn wie je bent is het doel hier op aarde.
Je eigen unieke weg bewandelen. We zijn allemaal leerling en leraar, want we moeten allemaal nog stukken
in onszelf helen. We zijn allemaal op weg om een meester te worden. Maar hoe meer je groeit hoe minder je
de vervulling zult vinden bij de ander. Zolang je blijft zoeken, vind je het namelijk niet. Het is er namelijk
al. Je mag je gaan verbinden.
De grootste les op aarde is het loslaten van eigenlijk alles. Alles wat je bij de ander zoekt, is een
tijdelijke vervulling. Wanneer die ander er niet meer is, is de vervulling ook weg. Je zult alles uit
jezelf moeten leren halen. Liefde aan jezelf geven is liefde ontvangen, vertrouwen op jezelf is vertrouwen
ontvangen, de ander respecteren is respect ontvangen.
Maar zoals ik al vaker heb verteld heb je op aarde te maken met de beperkingen. De persoonlijkheid, het
denken, de traagheid van de materie en de tegenstrijdigheden van de dualiteit.
Wanneer we het hebben over het denken, zijn we eeuwenlang bezig geweest alles te analyseren en het
verstandelijk te bekijken. Maar het denken beperkt. Het denken begrensd en zolang je blijft denken, zul
je blijven vastlopen in bepaalde patronen en gewoontes. Zolang je met je denken gaat kijken naar jezelf
en de ander zul je altijd tegenstellingen tegenkomen. Dit is goed, dit is slecht. Dit is positief, dit
is negatief, deze persoon is aardig, die mag ik niet noem maar op. We kijken dan vanuit een oordeel naar
een persoon of situatie. Het een is beter als het ander. Maar in de eenheid is alles goed zoals het is.
Pas daarom op dat je niet bij een hulpverlener terecht komt die oplossingen voor je bedenkt. Een goede
hulpverlener brengt je bij je eigen kracht. Laat de energie het werk doen. Je hoeft je alleen vanuit het
hart te verbinden met de ander zodat je voelt wat de ander nodig heeft. Zodra de hulpverlener in het bedenken
komt van oplossingen is hij vaak niet verbonden met wat diegene werkelijk nodig heeft. Het ene moment vraagt
iets een zachte aanpak, een volgende met kracht, weer een ander heeft stilte nodig en voelen. Voel dus in het
nu wat de ander nodig heeft.
Wanneer je als hulpverlener iemand wilt sparen voor bepaalde ervaringen kan dat verstandelijk goed lijken,
maar wanneer je je afstemt op het diepere in de mens zul je ervaren dat het soms nodig is voor iemand een
bepaalde ervaring te doorleven. Er enkel zijn is soms al voldoende. Iemand werkelijk kunnen laten zijn wie
hij is op dat moment…..te accepteren dat mensen fouten maken, verdriet ervaren, angsten doorleven, zodat zij
de gelegenheid krijgen om zelf naar binnen te keren en te leren van de ervaringen. Voelen wat de ander
werkelijk nodig heeft. Met je hart.
Kom ik meteen bij een ander stuk wat naar mijn gevoel erg belangrijk is als hulpverlener. Want doordat
je je totaal kunt verbinden met de emoties en gevoelens kun je ook de pijn voelen van de ander, waardoor
je de ander kunt aanvoelen en daarom goed kunt helpen.
Maar een gevaar hierin is naar mijn idee, dat je soms niet meer weet wat van jou is en wat van de ander is,
met name als het om iemand gaat waar je veel van houd. Belangrijk is dat je blijft verbonden met de zuiverheid
in jezelf. Het maakt het moeilijker om genoeg afstand te bewaren en geen pijn over te nemen van iemand waar
je veel om geeft.
Om iemand waar je veel van houd de ruimte te geven zelf te groeien. Iemand te laten zijn wie hij is zonder
oordeel. Hem of haar niet te willen veranderen. Er soms enkel zijn om te luisteren. Niet mee te gaan in
boosheid, in verdriet, het niet willen oplossen en je niet te laten meevoeren door de pijn, de angsten en
het verdriet van je partner, je kind, je vrienden, je ouders, familie, je werk, noem maar op. Ieder mens
heeft het recht om de uitersten te ervaren en te onderzoeken.
Ik merk zelf dat juist de mensen waar ik heel veel om geef, mij juist confronteren met de aller diepste
stukken in mezelf. Machteloosheid, ongeduld, eenzaamheid, een diepe eenzaamheid zelfs. Vaak confronteert
juist iemand die zeer dichtbij staat je met je eigen onbewuste pijn. Zodra de pijn en de angst een deel
worden van de hulpverlener, komt de informatie niet meer vanuit de zuiverheid en de eenheid, maar vanuit
een mee lijden en kun je enkel antwoorden vanuit de pijn die je zelf ervaart.
Je moet je realiseren dat wanneer dit gebeurt bij de hulpverlener het enkel en alleen een herkennen is van
een diep stuk pijn in zichzelf. Maar vaak is de hulpverlener hier zich nog niet van bewust. Je kunt je alleen
verbinden met pijn als het er nog zit. Soms zelfs onbewust. Alleen vanuit de heelheid met jezelf kun je
blijven geven vanuit de stroom, zodat er geen energie bij de hulpverlener wordt weggetrokken. Wanneer je
vanuit de zuiverheid blijft verbonden met de ander, zul je jezelf vol energie voelen en geïnspireerd en
er blijft niets in je achter.
Wanneer er een lijntje of verbinding achterblijft met degene die bij jou om hulp kwam, omdat je misschien
het gevoel hebt dat je de ander gelukkiger moet maken, beter moet maken, te bevrijden van moeilijke lessen,
of wat dan ook, is er afhankelijkheid, hoe subtiel ook en dan merk je dat jouw geluk afhangt van het geluk
van de ander. Je hoeft geen enkele verantwoordelijkheid te dragen voor de ander of de wereld, je hoeft enkel
en alleen jezelf te helen en je eigen pijn te herkennen.
Wanneer je voelt dat je meegaat in de energie van iemand anders, ga het herkennen, voel wat de boodschap
is en ga het transformeren. Voel je je eenzaam, geef liefde aan je zelf, voel je je machteloos, schep kracht,
voel je twijfel of je het goed doet, schep vertrouwen dat het hoogste altijd weet hoe of wat.
Groeien mag in vreugde. Je moet niets. Vertrouwen hebben in je stroom maakt dat je verwachtingen kunt loslaten
die anderen van jou hebben en die je zelf onbewust hebt. Eenvoud is kracht. Het denken maakt het allemaal
moeilijk. Zet het in het licht en zie het als een stukje groei wanneer er iets op je pad komt wat moeilijk
lijkt. Het denken maakt het moeilijk, het hart geeft vreugde bij alles wat je doet. Het zijn geeft acceptatie.
In vreugde groeien maakt dat de vreugde toeneemt in je leven. Dat waar jij aandacht aan geeft wordt meer
en meer…….maar onbewust willen we dingen naar onze hand zetten. En is vertrouwen op je hoogste zelf moeilijk
en zelf ervaar ik dat ik dingen sneller zou willen.
Maar hoe moeilijk is het ontvangen voor de meeste hulpverleners……..
Ik heb gemerkt dat loslaten de hoogste vorm van liefde is. Je moet alles loslaten en in dat diepe gevoel
van eenzaamheid, verlatenheid, wanneer je er niet meer tegen vecht en accepteert, in dat diepe gevoel van
leegte wat angstig en bedreigend kan zijn, ontstaat er een nieuw gevoel. De diepe verbondenheid met alles
en iedereen. Loslaten geeft vrijheid. Willen veranderen geeft strijd. Alles mag er zijn. Met loslaten kun
je heel veel geven. Op het moment dat jij loslaat laat je de ander niet los, maar laat je jouw ideeën los
over hoe het zou moeten zijn, jouw wil, jouw verwachtingen. Je kunt de ware liefde niet loslaten.
Wanneer
je dit ten diepste voelt……dan ervaar je de eenheid, zonder woorden, zonder iets…
We gaan ontwaken.....
Langzaam wordt het weer lente. Alles wat dood leek te zijn komt weer langzaam tot leven. Symbolisch is dit
ook de tijd van het jaar, de week zelfs voor het paasfeest. Na de dood is er een nieuw leven. Pasen is een heel
symbolisch feest. Kijk maar eens naar het laatste avondmaal, wat gevierd werd met de 12 apostelen op de donderdag
voor Pasen. 12 apostelen is het symbool van de 12 tekens van de dierenriem. Alle facetten die je als mens moet
doorlopen, in veel stadia.
Het brood wat werd gebroken. Levensbrood is de wijsheid en de inspiratie. Het brood,
de kosmische voeding voor ons, de essentie van het leven… De wijn, als symboolvoor het levensbloed. De stroom
van de evolutie. Bloed is leven wanneer het stroomt. Het stroomt naar ieder deel in het lichaam. Het symbool
is het bewustzijn, waar je voor altijd uit kunt putten.
De kruisiging, de afwijziging, de verloochening, het ten onrechte worden veroordeeld of beoordeeld. De weg die
ieder mens moet gaan, het staan voor wie je bent. Het vrijmaken van het massabewustzijn. Het staan voor je eigen
weten, je eigen kracht.
Het fysieke lichaam heeft begrenzingen. Maar de fysieke pijn kunje overstijgen, de mentale pijn, het bewust
weten waarom en waarvoor doet veel meer pijn. De opstanding na drie dagen, met de ware betekenis dat het leven
verdergaat, dat je altijd weer verder groeit. Het bewustzijn. Het werkelijk aanwezig zijn in het nu moment.
Want ben je niet aanwezig, ben je al dood terwijl je nog leeft op de aarde.
Veel mensen zijn op dit moment innerlijk. Door alle gebeurtenissen die er plaats vinden in het persoonlijke leven
of op aarde, zullen zij die dood leken te zijn langzaam wakker worden uit een lange winterslaap. Van vele levens
lang. Veel mensen hebben hun werkelijke gevoel al levens lang diep weggestopt, niet meer zichtbaar voor de
buitenwereld. Soms al heel veel levens lang. In die koude donkere wereld bleven zij liever diep weggestopt
in hun veilige, beschermende holletje.
Levenslang werd het lichaam in een soort standby stand gebracht. Heel veel functies die wel aanwezig zijn, zijn
levenslang ongebruikt gebleven tot het moment waarop iemand ontwaakt en deze funkties weer echt nodig zijn.
Het ontwaken uit een winterslaap is een kunst op zich: van minimaal moet het lichaam weer maximaal gaan
functioneren. Dat kost tijd, voordat al die organen en andere lichaamsfuncties die lange tijd sliepen en dus
niet gebruikt werden, weer op volle kracht kunnen gaan werken. De ademhaling en hartslag zijn daarom in het
begin onregelmatig, en nemen langzaam aan toe. Naarmate de hartslag frequenter wordt kun je het gevoel hebben
dat de lichaamstemperatuur stijgt. Een soort koortsachtig gevoel. En ook alle organen moeten zich gaan aanpassen.
Op een dag word jij wakker uit een lange winterslaap. Al een lange tijd voel je in jezelf een leeg gevoel,
een doelloos gevoel, een gevoel tussen wakker worden en slapen in. Een gevoel van onrust. Een gevoel van het
niet meer weten. Je voelt dat er iets in jou wil gaan veranderen, maar je kan maar niet “bedenken” wat dan.
Het wordt weer warmer op de aarde, langzaam krijgt de zon meer kracht. Je gaat heel langzaam voelen dat de
dingen misschien anders zijn dan je levenslang heb gedacht en voor de eerste keer ga je voelen, voelen in
jezelf waar die onrust vandaan komt.
Na vele levens ga je die bescherming heel voorzichtig opgeven. Voor het eerst word je je werkelijk bewust
van wat er zich in je afspeelt. Je doet na die lange winterslaap voor het eerst weer echt je ogen open. En
voor het eerst zie je weer een beetje licht, je knippert nog een paar keer goed, omdat je ogen eerst moeten
wennen aan dat felle licht, want ieder sprankje licht doet in het begin zeer aan je ogen, omdat je ogen zolang
gesloten zijn geweest, maar je laat steeds meer licht toe. En naarmate je ogen langer open zijn, ga je steeds
meer wennen aan het licht en kun je er steeds beter tegen, tot je ogen helemaal open zijn en je alles weer
kunt zien. Je kruipt uit je veilige beschermende holletje. En je voelt voor het eerst weer die warme zonnestralen
op je lichaam.
Je wilt in beweging komen maar alles gaat in het begin wat stram en stroef, alles in je moet weer gaan stromen,
en langzaam maar zeker kun je op gaan staan in je kracht en je weer met de stroom mee laten voeren. Het
zonnelicht en de zonnewarmte zijn werk laten doen. Als je eenmaal goed wakker bent, wordt alles in je wakker.
Alles komt weer in beweging, alles gaat weer stromen. Niet alleen de fijne en de makkelijke dingen, maar alles
wordt wakker. Ook zaken die je in je slaap niet bewust was, maar wel een deel van je zijn. Want het licht
schijnt overal. In ieder hoekje en gaatje waar licht doorheen kan, zal het licht kunnen komen, niets blijft
donker waar het licht kan zijn.
In die lange winterslaap heb je veel gedroomd. In dromen lijken zaken echt. Maar als je je ogen na een lange
tijd opent blijken al die dromen één grote illusie te zijn geweest. Mooie dromen, maar ook vervelende dromen,
zijn één grote illusie. Angst, pijn, verdriet….. Het één niet beter als het ander, de slechte dromen zijn niet
slechter als de goede dromen. Want alles wat je hebt gedroomd blijkt geen waarheid te zijn, alleen tijdens die
droom voelde het als waarheid en leek alles wat zich afspeelde levensecht.
Je hebt misschien tijdens deze droom angst gevoeld, pijn, afgescheidenheid maar ook geluk, liefde en verbinding.
Maar als je ogen open zijn blijkt dat al die dromen niet waren gebaseerd op de werkelijkheid. Misschien wordt
je depressief, omdat die droomwereld vertrouwd was, het was veilig, maar geen werkelijkheid.
En je gaat voelen dat je honger krijgt, want je hebt heel lang geen voedsel tot je genomen, want als je slaapt
eet je niet. Honger naar kennis, honger naar vervulling. En dus zul je op zoek gaan naar voedsel, voedsel voor
de geest misschien in de vorm van boeken, workshops, alternatief genezers, zodat die enorme honger gestild kan
worden, en jij weer op krachten kunt gaan komen. Want na een lange winterslaap zijn alle reserves op. Maar
pas op dat je niet meer voedsel opneemt dan je lichaam of je geest aankan, omdat de honger in het begin moeilijk
te stillen is. En onverzadigbaar. Eet tot het moment van verzadiging voelbaar begint te worden.
Eet niet te veel en niet te weinig. Dan komt er een moment dat je van binnenuit de behoefte gaat krijgen
om alles in balans te gaan brengen, om alles weer in evenwicht te brengen. Het moment waarop je de verzadiging
in jezelf begint te voelen.
Je zult gaan voelen welke voedingsmiddelen goed voor je zijn en welke voedingsmiddelen niets toevoegen en dus
overbodig zijn. Welke gevoelens kun je loslaten en welke gevoelens zijn voedend of overbodig. Welke gevoelens
maken dat je weer degene bent die je echt bent.
Je eet licht verteerbare voeding en drinkt zuiver water zodat alles kan reinigen. Je brengt weer lichtbrengende
gedachten in je zelf, en zuivere gevoelens zodat je weer een zuiver, licht mens wordt. Je leert van binnen uit
te voelen wat bij je past en wat niet. Wat je kunt loslaten en wat niet. Jezelf in evenwicht brengen lijkt
moeilijk. Je wilt graag meegaan in de nieuwe energie, maar ook vasthouden aan het oude. Maar je mag loslaten
wat je onnodig bezwaard. Zodat het leven licht wordt, zodat jij lichter wordt.
Loslaten betekent niet: ontkennen wie je bent, onderdrukken wie je bent. Loslaten betekent dat je de eeuwenoude
en oordeel mening over jezelf loslaat. Het betekent accepteren wie je NU bent. Loslaten, betekent een andere
een nieuwe manier van waarnemen, zodat je het oude beeld over jezelf kwijtraakt en een nieuw beeld van jezelf
schept, zoals je nu bent nu ZELF wilt zijn. We zullen uitgedaagd worden. Gevoelens die je niet herkent van
jezelf zullen naar boven komen. Belichaam het in dit leven. Adem het in, de angst, de pijn en belichaam het
in iedere cel van je lichaam, dan kun je het begrijpen en dan mag het losgelaten worden. Dan hoef je niets
meer te verklaren, omdat je WEET.
Stukken waar je liever niet meer naar wilt kijken uit je verleden. Voel deze energie. Je laat het gevoel
helemaal in je komen. Je belichaamt alle gevoelens in jezelf. En dan laat je het door je heen bewegen en weer
uit je stromen. Belichamen is het helemaal toelaten in jezelf. Zodat je de structuur kunt loslaten. Zodat je
de eeuwenoude werkelijkheid kunt loslaten. We hielden altijd de energie van een bepaalde emotie vast maar nu
mogen die eeuwenoude patronen in beweging komen.
Voel dat slachtoffer zijn een rol is die je speelt. Voel dat je twijfelt aan je eigen kracht, voel dat je
je machteloos voelt en dat je je beperkt voelt in je vrijheid. We zijn altijd gewend geweest deze rollen op
aarde te spelen, maar nu mag je in plaats van slachtoffer, schepper worden, je mag in plaats van jezelf niet
te vertrouwen gaan vertrouwen op je innerlijke stem, je mag in plaats van je machteloos te voelen, gaan staan
voor je kracht en je mag in plaats van beperking te voelen vrijheid en grenzeloosheid gaan ervaren.
Laat die gevoelens toe in jezelf. Niemand anders heeft er schuld aan en niemand kan ze helen voor jou, niet
je ouders, niet je vorige levens, niet je partner of je kinderen. Jij laat ze zelf toe. Jij bent de schepper
van je leven. Blijf niet in het oude patroon hangen dat je situaties niet kunt veranderen of beïnvloeden omdat
de energieën zo sterk zijn van die buitenwereld. Jij bent ook een schepper, net als die ander. Jij bent de
schepper, wanneer de dingen in je leven niet gaan zoals jij zou willen, kun jij dit zelf veranderen, maar je
moet wel willen veranderen. en het mooie van dit alles is ook nog dat je het niet alleen voor jezelf heelt
maar voor iedereen. Hoe meer mensen iets helen, hoe gemakkelijker het wordt voor de massa om van de energie
gebruik te maken die is gecreëerd door ons. Alles wat je tegenkomt heb je zelf geschapen.
Maar het ontwaken maakt dat het ook bij ons lichamelijke ongemakken kan geven. Veel mensen hebben op dit
moment last van enorme spierpijnen, schietende pijnen door het lichaam. Hartkloppingen, boosheid die naar
buiten komt in alle heftigheid. Slapeloosheid, vermoeidheid of juist een enorme verhoging van energie,
afwisselend, hoofdpijnen, darmklachten die te maken hebben met het loslaten. Maagklachten die te maken hebben
met het verteren van oude zaken. Klachten van koorts of ondertemperatuur, bloeddruk die wisselt. Oogklachten
en oorklachten, het niet willen zien wie je werkelijk bent of het niet luisteren naar de aanreikingen die
van binnenuit ontstaan. Voetklachten omdat je bepaalde stappen niet wilt zetten die je wel van binnen voelt.
Knieklachten omdat je niet wilt buigen voor je eigen innerlijk. Het lichaam past zich aan. Het DNA verandert
zonder dat je de aarde hoeft te verlaten. Je hoeft niet meer te worstelen met het oude, je hoeft het nieuwe
alleen maar toe te laten.
Maar eerst moet je gaan voelen….ik ga dadelijk iets vertellen over het verschil tussen emotie en voelen…….
Er zijn veel verschillen tussen emoties en gevoelens.
Bij emoties is het belangrijk ze niet te onderdrukken en eraan te werken. Los te laten.
Gevoelens zijn anders van aard en worden totaal anders waargenomen, als een stille fluistering en kan naar
je toe komen vanuit verschillende lagen en dimensie terwijl bij emoties het voelbaar is in het fysieke lijf.
Bij emoties wordt je geprikkeld van buiten af, door iets of iemand, het komt ook vanuit de verstandelijke
of mentale laag.
Bij gevoelens is het een innerlijk gebeuren, het komt uit je eigen innerlijke bron.
Bij emoties zul je niet zijn wie je werkelijk bent, je draagt als het ware een masker, terwijl als je
naar je gevoelens leert luisteren, je zult zijn wie je werkelijk bent.
Bij emoties zul je te maken krijgen met reacties die je niet begrijpt, er zit als het ware een sluier voor,
iemand kwetst je en je voelt boosheid of pijn opkomen. Bij gevoelens zal het zijn alsof je zachte aanmoedigingen
krijgt, je weer iets intuïtief en het gevoel brengt je steeds dieper bij jezelf.
Wanneer je vanuit een emotie handelt zal het altijd zijn onder voorwaarden, bij gevoel doe je iets zonder
dat er voorwaarden aan zijn verbonden, maar doe je het omdat je het zo voelt.
Bij emoties heb je zelf de keuze: Doe ik er iets mee, ga ik mijn reakties baseren en mijn gedrag aanpassen,
of laat ik het zoals het is.
Wanneer je vanuit het gevoel handelt, overstijgt de emotie het verstand. Er is geen keuze meer.
Je weet dat het het juiste is….
Emoties zijn heftig van aard. Angst, paniek, pijn, woede, etc.
Gevoelens zijn er als een innerlijk weten, rustig en kalm van aard. Het kan moeilijk onder woorden worden
gebracht.
Bij emoties zul je het gevoel hebben vast te zitten, terwijl je bij het voelen de grenzeloosheid gaat ervaren.
Bij een emotie heb je iets of iemand buiten jezelf nodig die het aanraakt.
Gevoelens zul je ervaren inde stilte.
Een emotie staat zelfs het voelen in de weg. Je zult vanuit de rust weten wat te doen en hoe te
handelen…..
Bij een emotie is de aandacht bij het verleden, is wat je is aangedaan terwijl bij het voelen de aandacht
in het hier en nu is…
Emotie……
Een emotie mag dus omgezet worden naar gevoel, van onbewust naar bewust.
Een emotie wil door jou herkend worden. Belangrijk is dan ook maar je los te maken van een emotie en er
vanuit de stilte, vanuit rust naar te kijken. Je moet een emotie niet onderdrukken.
Laat een emotie eens helemaal toe. Voel het helemaal in je lichaam met het volle bewustzijn. Waar ervaar
je het in je lichaam, waar voel je sensaties.
Neem bijvoorbeeld afgewezenheid. Het gevoel van afgewezenheid kun je toestaan helemaal te voelen, je kunt deze energie
helemaal ervaren in je lichaam, terwijl je er als het ware vanachter een muurtje naar blijft kijken en
neutraal waarneemt hoe de afgewezenheid in jou werkt.
Wat er op dat moment gebeurt, is dat je de emotie, die in wezen onduidelijk voor je is -waarom gebeurt dit?,
waaraan heb ik dit verdiend?-, omringt met jou volledige bewustzijn.
Je omringt de emotie met liefde en
begrip, waardoor er geen oordeel op zit en hij op kan lossen. Je gaat van buiten naar binnen je kunt zelf
kiezen: accepteer ik nog langer deze emotie of blijf ik me verzetten.
Je kunt er namelijk zelf voor kiezen deze
emotie niet langer vast te zetten in je lichaam. Ook geef je iets buiten jezelf niet meer de schuld van
jouw emoties. Het maakt niet meer uit waardoor of door wie de emotie werd opgeroepen. Je neemt zelf
de verantwoordelijkheid, door naar je reakties te kijken, de buitenwereld los te laten en de verantwoording
bij jezelf leggen.
Jij kunt de emotie gaan sturen. Jij krijgt grip op je emoties. Maar dat vraagt eerlijk
te zijn naar jezelf en liefde voor jezelf. Je veroordeelt jezelf niet meer maar je geeft jezelf liefde.
Dan maak je het onbewuste in jezelf bewust. Vaak wil je toch de emotie niet helemaal zien, en dan blijft
het een strijd want de emotie wil toch gezien worden, anders groei je niet. Hij kan zich dan gaan vastzetten
in je lichaam, angsten en depressies veroorzaken, spanning, noem maar op. Je moet je gaan realiseren dat
je niet de emotie bent. Maar dat het een rol is die gespeeld wordt. Belangrijk is dus dat je de emoties
niet vastzet, maar ook niet onderdrukt. Maar verantwoordelijkheid neemt. Ik voel dit, ik kies voor deze
reactie, dus ik kan haar ook helen.
Gevoel…….
Voelen, een golf van energie lijkt je soms te overweldigen. Het kan lijken alsof alles in de war wordt gestuurd
en je de controle van alles wat er in je leven gebeurt helemaal kwijt bent. Maar je zult merken dat wanneer
alles wat tot rust is gekomen, voelen veel eenvoudig is, misschien zo nu en dan wat eng, omdat je het niet kunt
sturen. Want........Voelen is ervaren.
Wanneer voelen nog overweldigend is, kun je de neiging hebben om het te willen stoppen. Om te doen alsof je het
niet voelt. Maar als je niets voelt, leef je niet.
Depressiviteit, angst heeft allemaal te maken met niet
werkelijk voelen. Mensen voelen zich letterlijk doods, het leven is saai en daardoor zoeken ze in veel
gevallen naar surrogaat middelen om toch even iets te voelen van opwinding, van geluk en zoeken dat door
middel van middelen buiten zichzelf. Eten, kleding, gokken, drugs noem maar op.
Vaak moet er iets ingrijpends
gebeuren in het leven, waardoor men wordt gedwongen om werkelijk te voelen dat je nog leeft, maar vaak worden
er dan medicijnen voorgeschreven, maar wanneer je daarmee stopt vallen ze in veel gevallen weer terug in het
oude patroon. Men wordt bang voor de gevoelens, bang om te leven en bang om andere mensen te voelen.
Maar dat werkt niet meer wanneer je groeit in bewustzijn. Gevoelens zul je moeten ervaren.
Veel mensen zijn bang gevoelens van andere mensen over te nemen. Dat het zomaar binnenkomt en dat je daar geen
zeggenschap over hebt. Dat kan niet want jij bent degene die toestaat dat deze gevoelens binnenkomen.
Dit is een jaar waarin gevoelens waar je niet naar wilde kijken, tevoorschijn gaan komen. Dingen waar je bang
voor was. Dingen die je niet accepteerde van jezelf. Gevoelens die je nog niet in evenwicht hebt gebracht in
al die voorgaande levens. Belangrijk is dat je er niet meer tegen gaat vechten. Dat je geen weerstand meer
biedt aan gevoelens die er zijn. Maar dat je ze gaat accepteren. Ze niet meer wegstopt. Niet meer doet alsof
ze er niet zijn. Dat zal niet meer werken. Het zal blijven beperken als je op deze manier met gevoelens omgaat.
Belangrijk is dat je gaat voelen wat jouw gevoelens zijn en wat de gevoelens zijn van de ander. Ook zul je
gevoelens gaan ervaren op verschillende lagen. In jezelf. Voelen is doorleven en je er op elke laag bewust
van zijn. Voel de dieptes. Veel energieën zijn er op de aarde aan het uitzuiveren.
Wanneer je twijfel voelt, voel de diepte. In de eenheid is geen twijfel. Voel wat je verstopt voor jezelf.
Voel dat tegenover twijfel kracht en zelfvertrouwen staat. Waar kies je voor. Twijfelen hoort bij het denken.
Is een spel. Wanneer je voelt is er geen twijfel, maar een weten. Je doet alsof je niet weet wat je moet kiezen.
Het vraagt afstemming op het voelen. Wat voel ik…
Wanneer je verdriet voelt, voel de diepte. In de eenheid is geen verdriet. Is er geen vreugde. In de eenheid
is er het zijn. Zonder stempel. Voel wat je behoefte is, voel dat ook vreugde een deel van je kan zijn.
Maar dat dat in je leven komt, wanneer je je bewust wordt dat je het patroon wilt doorbreken.
Wanneer je angst voelt, voel de diepte. Voel de illusie die je in stand houd. In de eenheid is geen angst.
In de eenheid is het een ervaring. Voel dat tegenover angst vertrouwen staat. Voel het en weet dat jij dit
niet BENT. Het is geen deel van jou. Het is het spel van de dualiteit. Een doorleving. Je kunt gevoelens
van anderen voelen, maar je bent het niet.
Jouw werkelijkheid is wat jij kiest. En naarmate je meer en meer gaat voelen zal je merken dat je meer en
meer vergeet. Omdat alles wat je nodig hebt in het nu er zal zijn. Kennis is ballast, wijsheid is een deel
van je.
Wanneer je groeit in bewustzijn, je meer en meer gewaar gaat worden van het voelen, zal je lichaam zich
moeten gaan aanpassen aan deze veranderingen. Verschillende dingen kunnen zich manifesteren als spierpijnen,
hoofdpijn, maagklachten, darmklachten. Je lichaam moet zich aanpassen aan deze veranderingen. Is niet gewend
om zoveel te voelen. En je ervaart opeens nieuwe dingen die je verstand niet kan begrijpen.
Opeens doe je anders als je altijd
hebt gedaan. Expansie is iets heel nieuws en daar moet je lichaam aan wennen. Opeens ga je anders om met
situaties en problemen, op een manier die nog nooit is geweest op aarde.
De gevoelens ga je ervaren op een
zeer hoog nivo, ze worden steeds verfijnder en zullen steeds duidelijker zijn. Het moeilijkste is om deze
gevoelens te gaan brengen in het dagelijkse leven. Je kunt het ervaren alsof er een muur is, een weerstand
is om die zuivere energie toe te staan en naar beneden te laten vloeien naar de andere lagen van bewustzijn,
die van het mens zijn. Het leven van alle dag. Je krijgt zuivere inzichten vanuit de hogere dimensies, maar
het mens zijn verhinderd het vorm te geven op aarde.
Wanneer je je werkelijk gaat openen en je werkelijk gaat voelen kan het overweldigend zijn. Wanneer je
ongefilterd gaat voelen kan dat voor je lichaam en geest overweldigend zijn als ze het bewustzijn nog niet
ingehaald hebben. Je lichaam en verstand begrijpen nog niet hoe ze moeten omgaan met die overweldigende
gevoelens waardoor je je er weer voor gaat afsluiten. Maar het gaat niet over jou. Het is geen deel van jou.
Het moet eerst in evenwicht komen.